Nieuws

Gevraagd: actieve burgers!

2011-12-21T13:35:00Z

Met deze oproep proberen politici de politiek-economische crisis te bezweren. Overheden kunnen minder, instellingen krijgen minder, burgers moeten meer. Actieve wijkbewoners schrikken daar niet van. Zij zetten zich al jaren in voor hun leefomgeving. Maar er moet wel wat veranderen. Hun Manifest van Actieve Wijkbewoners is daarvoor de leidraad. [lees verder]

De voorjaarsagenda

2011-12-21T13:28:00Z

Na de winterstop ontwaakt Buurtalliantie met een bezoek aan vier steden met op maat gemaakte programma’s waarin samenwerking en burgerkracht centraal staan. We starten in januari in Deventer. Daar riepen bewoners van de Rivierenwijk na jaren participeren dat de professionals nu aan zet zijn. Wat is hun afzonderlijke en gezamenlijke bijdrage bij ‘optimaal opgroeien in de Rivierenwijk’? [lees verder]

Daarna reizen we naar Gouda waar eveneens samenwerking in Gouda-Oost op de agenda staat. Corporatie Woonpartners Midden Nederland opende er recentelijk het Nelson Mandela Centrum, een multifunctionele accommodatie waar diverse (buurt)organisaties huisvesting hebben. Wat kan het gebouw betekenen voor een van de moeilijkste buurten van het land? En hoe bevorder je samenwerking tussen initiatieven en buiten het gebouw?

De gemeente Zwolle wil anders en slimmer gaan werken. Meer kracht uit burgers halen, door bepaalde loketten in de wijk te zetten en met nieuwe technologie. Wat gaan burgers en maatschappelijke instellingen daarvan merken?

Gemeente Tilburg wil meer ruimte voor burgers geven en vooral weten hoe professionals en ambtenaren burgerkracht van bewoners en ondernemers kunnen vergroten.

Hou de data in de gaten op onze website.

Spijkers met koppen in Schiedam

2011-12-21T13:11:00Z

‘Het is het einde van een reeks bijeenkomsten, maar het werk is nog niet gedaan.’ Zo leidde moderator Ruben Maes Bestuurstafel Schiedam van 7 december in. Een avond waarin bestuurders, directeuren en voorzitters van bewonersorganisaties afspraken maakten om meer burgerkracht en eigen kracht te benutten. En zo geschiedde.

In bijlage (hieronderaan dit bericht) treft u het gehele verslag.

Beste burgerinitiatief en buurtalliantie 2011

2011-12-21T12:58:00Z

Alweer sms’en of stemmen via internet? Nee! Dit is een oproep om reclame te maken voor jezelf en gelijktijdig inspiratie te leveren aan collega’s in het land. Stuur ons het beste burgerinitiatief of het beste samenwerkingsproject van 2011. De redactie was gecharmeerd van de volgende vier initiatieven:

Gezonde gronden in Den Haag. Groenere steden, participatie en meer contact tussen bewoners van allerlei nationaliteiten, jong en oud. Docenten leggen uit hoe mensen op hun balkons en op hun vensterbanken kruiden, groenten en andere gezonde voeding kunnen kweken. Project met veel spin-off. Ook een prima idee voor de braakliggende terreinen in 2012.

Wereldkoks in Nijmegen. Met een pollepel in de hand inburgeren in een werkcorporatie. Cateren voor partijen en tegelijkertijd taal en rekenen leren, van daaruit naar een vervolgopleiding of een baan. De combinatie leren, werk en eigen kracht, het betere voornemen voor 2012.

Wandelgroep Nieuwland in Schiedam. Weer of geen weer, in Nieuwland wordt gewandeld en de wandelgroep groeit. Het burgerinitiatief combineert verschillende doelen: het doorbreken van sociaal isolement, het oefenen met de Nederlandse taal en werken aan de conditie en overgewicht. Een reuzengoed microvoorbeeld van integraal werken.

West Side stories in Amsterdam. Participatieproject vanuit fotografiemuseum Foam met bewoners van Slotermeer. Eindelijk wat kleur en leven in sloopbuurt waar nieuwbouw maar niet van de grond komt. Billboards als bindmiddel. Plots hebben buurtgenoten een naam en dezelfde passie als jij.

Stuur voor 11 januari naar: info@buurtalliantie.nl:
- naam van project
- locatie
- internetlink naar informatie

In de loop van het jaar bezoekt de redactie diverse initiatieven. Projecten krijgen mogelijk een uitnodiging voor de manifestatie in het najaar van 2012. En natuurlijk komt de gehele opbrengst ter inspiratie op de website.

Verslag Kenniscafé (Samen)werken met een meldcode in de wijk

2011-11-23T10:37:00Z

Verslag Kenniscafé (Samen)werken met een meldcode in de wijk
10 november 2011, Wijkcentrum Meerwijkcentrum te Haarlem

Opening Door Barbara Panhuijsen van MOVISIE
Barbara heet de deelnemers en inleiders van harte welkom en licht het programma toe. Vervolgens maken de deelnemers in twee rondjes speeddaten kennis met elkaar.

Inleiding over de Meldcode van Elan Wonen Door Juan Garcia Hoogendonk, beleidsadviseur bij Elan Wonen
‘Waarom worden het welzijnswerk, het onderwijs, de gezondheidszorg en de jeugdzorg verplicht een meldcode huiselijk geweld in te voeren en woningcorporaties niet? Dat vonden wij bij Elan Wonen in 2009 maar raar.’ Aldus Juan Garcia Hoogendonk. ‘Dus hebben wij in onze regio de vraag uitgezet wie te maken had met huiselijk geweld. Van beleidsadviseurs wonen, zorg en welzijn hoorden we terug dat hen daarover niets bekend was. Maar de algemene cijfers zijn zo hoog, het kan niet anders of het komt ook onder onze huurders voor.’

In samenwerking met de Reflectie- en Actiegroep Aanpak Kindermishandeling (RAAK) ontwikkelde Elan Wonen de handreiking “Signaleren en melden huiselijk geweld en kindermishandeling” voor woningcorporaties. Medewerkers in het veld werden getraind, ook de servicemonteurs. Zij komen immers overal makkelijk binnen. Bovendien werd er een infrastructuur opgezet om meldingen door te geven.

Het initiatief kreeg niet alleen aandacht van Aedesnet, maar ook van het NOS-journaal en weldra gingen zo’n veertig woningcorporaties ermee aan de slag. ‘We worden veel gebeld met vragen als: Waar moeten we op letten? Wat voor beren vind je op de weg?’ vertelt Juan. ‘Die zijn er niet. Iedereen bij Elan zegt: goed dat we dit doen. Het is een vorm van betrokkenheid bij de klant. En het is een toegevoegde waarde van ons werk.’ Hij adviseert de zaal: ‘Zorg dat je weet wat er speelt en volg je hart. Benoem signalen, doorbreek taboes. Zoek hulp bij de GGD, Steunpunt Huiselijk Geweld, politie of AMK.’

Voor onderhoudsmonteurs kan het lastig zijn om signalen van huiselijk geweld of kindermishandeling te melden. Ze voelen zich loyaal met de klant. En als iemand zelf dader of slachtoffer is of geweest is, kan melden nog lastiger zijn.

‘In Alkmaar zeggen onderhoudsmonteurs dat ze niet gaan melden,’ zegt Monique Reinhard van woningcorporatie Woonwaard. ‘Ze willen niet “klikken”, zijn bang voor represailles of vinden het normaal als een vervelend kind een klap krijgt. Zijn de onderhoudsmonteurs van Elan Wonen bereid om meldingen te doen?’

‘Ja,’ antwoordt Juan. ‘Door de trainingen nam het aantal meldingen toe. Het is belangrijk om goed in de organisatie te laten zien wat meldingen opleveren. Je kunt ernstig letsel bij kinderen voorkomen. Soms worden slachtoffers daders. Ook dat kun je voorkomen als je mishandeling tijdig aan de kaak stelt.

Bij de afdeling Sociaal Beheer van Elan Wonen is één aanspreekpunt waar de meldingen binnen komen. Deze medewerker beoordeelt of er een huisbezoek bij het betreffende gezin wordt gedaan of er meteen een melding gaat naar het Sociaal Team, waarin naast Elan Wonen onder meer de GGD, het Steunpunt Huiselijk Geweld, de Politie en het AMK vertegenwoordigd zijn.

Filmfragment “Vergeten kinderen”
Na de inleiding van Juan wordt een fragment vertoont uit de documentaire “Vergeten kinderen”, waarin getuigen en slachtoffers van huiselijk geweld aan het woord komen. We zien een meisje dat slachtoffer is van mishandeling door haar vader. Ook de moeder komt aan het woord.

Lunch en lunchopdracht
Tijdens de lunch werken de deelnemers per tafel aan een opdracht. Elk groepje krijgt vier bladen met op elke vier verschillende casussen van Kern8 uit Alkmaar. De deelnemers kiezen de ernstigste en de minst ernstige situatie en wisselen daarover van gedachten. De meningen blijken erg te verschillen. Die verschillen kunnen verband houden met persoonlijke omstandigheden en waarden en normen van de deelnemers.

Inleiding over landelijk beleid inzake de meldcode Door Anja Zantinge van het ministerie van VWS
Anja vertelt dat er de afgelopen jaren discussie was over een meldcode of een meldplicht. Het werd een wettelijk verplichte meldcode voor organisaties in de maatschappelijke ondersteuning, jeugdzorg, politie en reclassering, onderwijs en opvang en tenslotte de gezondheidszorg. Al met al heeft de code dus betrekking op een miljoen professionals. Ze geldt niet voor de vrijwilligers, maar organisaties kunnen in hun eigen codes opnemen welke rol zij voor vrijwilligers zien. De code is ook niet verplicht voor de sector wonen, maar corporaties mogen wel meedoen. Het wetsvoorstel is inmiddels ingediend bij de Tweede Kamer.

De wet verplicht de betreffende organisaties om het gebruik van de code en de kennis daarover te bevorderen. Hun personeel wordt geschoold in signaleren, reageren en melden door betreffende inspecties. De wet bepaalt dat Steunpunten huiselijk geweld formele meldpunten worden en regelt de samenwerking tussen AMK en Steunpunten.

De wet heeft niet alleen betrekking op huiselijk geweld en kindermishandeling, maar ook op seksueel geweld, vrouwelijke genitale verminking, eergerelateerd geweld en ouderenmishandeling.

Er worden vijf stappen onderscheiden:

in kaart brengen van signalen;
collegiale consultatie;
gesprek met cliënt;
weging van de aard van huiselijk geweld of kindermishandeling;
beslissen: hulp organiseren of melden?

Het ministerie heeft een implementatietraject opgezet dat communicatiecampagnes, trainingen en een toolkit omvat. Met communicatiecampagnes stimuleert VWS organisaties om in 2009 – 2010 eerste stappen te zetten, in 2010 en 2011 met de implementatie aan de slag te gaan en de code in 2011 of 2012 in te voeren. Er is een basismodule “Werken met een meldcode” ontwikkeld, evenals een landelijke E-learning modude “werken met een meldcode”. Bovendien is er een databank met cursussen en trainingen opgezet. De Toolkit omvat het Basismodel Meldcode, de Wegwijzer Beroepsgeheim, de ‘Checklist implementatie meldcode binnen eigen organisatie’ en een App waarmee mensen met een iPhone, iPad of een Android telefoon de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling kunnen downloaden.

Workshop 1, Haarlem Door Marleen Blokker en Juan Garcia Hoogendonk
Marleen Blokker is trainster in signalering en aanpak kindermishandeling. Zij geeft onder andere training aan coördinatoren, leden van het sociale team, maar ook aan vaklieden en huismeesters. Juan Garcia is bestuursadviseur bij Elan wonen. Zijn betrokkenheid bij het thema is met name ontstaan door zijn constatering dat huiselijk geweld en kindermishandeling het ‘woonplezier verstieren’. Als corporatie moet en wil je bijdragen aan prettig wonen.

Beelden en verhalen
Deelnemers zijn aan de ene kant oriënterend, anderzijds ook specifiek op zoek naar informatie over bijvoorbeeld de implementatie van de meldcode. Hoe kun je alert zijn en de juiste afweging maken? Hoe maak je medewerkers gedreven er echt mee aan de slag te gaan? Het gaat er niet zozeer om dat je zeker moet weten of er sprake van kindermishandeling is, maar dat je zorg constateert (of zorgen hebt) met betrekking tot een gezin. Marleen Blokker laat twee voorbeelden zien van wat een (corporatie)medewerker kan tegenkomen in zijn/haar werk. Beelden en verhalen zorgen dat er veel los komt; het maakt dat mensen hun verhalen leren zien en vertellen en maken duidelijk waar het echt om gaat.

De kracht van een meldcode
De kracht van een meldcode is dat het handvatten geeft om te handelen. Je kunt je zorg ergens neerleggen. De vraag of het werken met een code maakt dat je als corporatie niet meer binnen gelaten wordt in gezinnen, wordt ontkracht. Heel vaak is er sprake van onmacht of onwetendheid in zorgelijke situaties. Er zijn tot op heden enkel positieve reacties geweest.

Aan de slag
Hoe is Elan wonen aan de slag gegaan met de (voor hen niet verplichte) meldcode? Juan Garcia las een artikel over de meldcode en heeft zich verder verdiept in wat dit voor corporaties zou kunnen betekenen. In plaats van een taai beleidsstuk te ontwikkelen richtte hij zich op waar het nou echt om gaat. En dat is vooral het behoud van woonplezier. In het ‘beleidsstuk’ voor Elan wonen komen aan bod: Wat is de situatie? Wat hebben wij al allemaal aan deskundigheid in huis waardoor we met enige instructie aan de slag kunnen? En ten slotte uiteraard het maatschappelijk doel wat gediend wordt als men met een meldcode gaat werken. Corporaties worden gevisiteerd op hun maatschappelijke bijdrage. Ga uit van de visie van de organisatie. En laat het management ook de trainingen volgen om het ‘gevoel’ er bij te krijgen.

Maak het zichtbaar
Belangrijk is om een trekker voor een dergelijk proces aan te wijzen. Je moet het thema zichtbaar houden en in de organisatie ingebed laten raken. Leg bijvoorbeeld vast hoe vaak het aan bod komt bij bepaalde contactmomenten, neem het op in functieomschrijvingen en organiseer intervisie-bijeenkomsten voor medewerkers. Leg bovendien vast hoe meldingen geregistreerd worden. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn, maar moet wel aantoonbaar kunnen zijn (bv voor de visitatie). Besef dat het er vooral om gaat dat signalen worden ‘opgepakt’. Het is niet de bedoeling dat je als corporatiemedewerker op de stoel van de hulpverlener gaat zitten. Geef medewerkers wel een veilig gevoel. Laat zien dat je als organisatie achter je medewerkers staat en denk na over oplossingen in het geval van problemen (denk aan overplaatsing ed). Ten slotte is het belangrijk om pas training voor medewerkers te organiseren op het moment dat het ‘huis’ staat en alles geregeld is. In trainingen komt het hele proces van melden terug; maar dan moeten alle stappen en het hele proces wel uitgedacht zijn.

Meer weten?
Marleen Blokker, Apanto, m.blokker@apanto.nl of Juan Garcia, Elan wonen, jgh@elanwonen.nl

Workshop 2: Alkmaar en Rotterdam Door: Leontien van de Wetering (ambulant informatie & adviesfunctionaris bij Stichting Welzijnsbevordering Kern8), Monique Reinhard (woonconsulent bij woningcorporatie Woonwaard) en Marlies Verhoeff (teammanager bij welzijnsorganisatie Thermiek in Rotterdam). Gespreksleider: Kees Neefjes.
Uit het voorstelrondje met alle deelnemers blijkt dat de meesten van hen zich oriënteren op de code, benieuwd zijn naar hoe je de code kunt implementeren, welke knelpunten zich daarbij voor kunnen doen en hoe je die op kunt lossen. Anderen zijn benieuwd naar verschillen tussen meldcodes en naar samenwerking met andere organisaties inzake de code.

Alkmaar
Leontien licht de code toe die in Alkmaar wordt gebruikt. Net als het ministerie van VWS onderscheidt Kern8 vijf stappen. Bij Kern8 is een aandachtsfunctionaris aangesteld. Medewerkers zijn getraind, knelpunten zijn in kaart gebracht. Een dilemma is het aangaan van het gesprek met de ouders. Vaak ontbreekt voldoende informatie en ouders zijn niet altijd zichtbaar. Wachtlijsten bij jeugdzorg en maatschappelijk werk zijn een knelpunt. Als een melding niet noodzakelijk is, maar hulp gewenst is, is die vaak niet meteen beschikbaar. Een belangrijke aandachtspunt is het uitwisselen van gegevens. Door informatie vanuit verschillende organisaties bijeen te brengen, komen signalen uit verschillende situaties bij elkaar: vrije tijd, thuis en school.

Kees vraagt of Woonwaard de code anders hanteert als woningcorporatie. Nee, zegt Monique, onze medewerkers nemen dezelfde stappen. Woonconsulenten komen bij huurders binnen door bijvoorbeeld financiële problemen waardoor huurachterstand ontstaat. Woonconsulenten hebben alleen een verwijzende functie, zijn heel autonoom en beslissingsbevoegd. Ze zijn gewend problemen voortvarend aan te pakken. Gevolg is dat ze dan niet snel een melding doen.

Rotterdam
De Rotterdamse code kent zes stappen, waarvan de laatste inhoudt dat in onderling overleg verdere afspraken worden gemaakt over de te nemen stappen, de voortgang en de terugkoppeling naar degene die de melding heeft gedaan. Bovendien wordt afgesproken wie van het team de hulpverlening op zich zal nemen. ‘Maar de code lijkt erg op die van Alkmaar,’ zegt Marlies. ‘Rotterdam heeft meegedaan aan een pilot. De code is in 2009 van boven naar beneden uitgerold en dat is niet in één jaar gelukt, wat wel de doelstelling was. Voor de implementatie is er een grootse startbijeenkomst georganiseerd. Een pluspunt was dat onze hele organisatie was betrokken bij de implementatie van de code. Knelpunt in Rotterdam is dat jongerenwerkers wel melden, maar daarna niet betrokken zijn in het proces vanwege de angst voor beschadiging van de vertrouwensband met jongeren. Inmiddels komt hier verbetering in. Als ouders vrijwillig hulp accepteren, dan wordt er geen melding gedaan. De wachtlijsten voor verdere hulp vormen ook in Rotterdam een knelpunt. Maar bedreigende situaties krijgen er voorrang.

Leontien zegt dat persoonlijke redenen professionals ervan kunnen weerhouden om kindermishandeling te zien en er iets mee te doen. Ze legt de deelnemers een ‘Dilemmalijst’ voor met mogelijke overwegingen en gevoelens van professionals die adequaat signaleren in de weg kunnen staan. Vervolgens gaan de deelnemers aan de slag met twee casussen van Kern8 en een uitgebreide casus van Thermiek. Ze buigen zich over vragen als: Is hier hulpverlening noodzakelijk of niet? Moeten we hier een melding doen of niet?

Afsluitende tip van een van de deelnemers: Zorg dat je je meldcode levend houdt!

Meer informatie: keesneefjes@verdiwel.nl

Geweld Verhalen Karavaan

2011-11-23T10:33:00Z

In samenwerking met Stichting Toevluchtsoord hebben Female Economy van Adelheid Roosen en het Zina Platform een interviewreeks gemaakt over huiselijk geweld. Mannen, vrouwen, kinderen, omstanders en hulpverleners, van Blijf van mijn Lijf-huis tot Tbs-kliniek: wat voor ervaringen hebben zij met dit onderwerp?

De verzamelde interviews zijn door schrijfster en Zina-lid Nazmiye Oral bewerkt tot monologen die te horen zijn in de Geweld Verhalen Karavaan, een audio-video installatie ontworpen door beeldend kunstenaar en Zina-lid Mo Reda.

Op 28 november staat deze installatie voor het eerst in Amsterdam. Voorafgaand aan het avondprogramma kunt u tijdens een diner de installatie in intieme setting zien en beluisteren. Vervolgens praten o.a. Adelheid Roosen, wijkagenten, ‘daders’, ‘slachtoffers’ en professionals over huiselijk geweld in een ronde tafelgesprek onder leiding van Hassnae Bouazza.

We gaan om 18:00 uur aan tafel. Voor het diner kunt u zich opgeven via i nfo [at] zinaplatform.nl, of bellen met 020-5535126.

Meer dan buurtbarbecues

2011-11-23T10:18:00Z

Stoppen met bewonersbudgetten is bij tal van gemeentes een manier om de begroting rond te krijgen. Maar onderzoek in Amsterdam toont aan dat bewonersinitiatieven wel degelijk bijdragen aan actief burgerschap, zelfs de zo verguisde buurtbarbecue.

De laatste jaren zijn overal in Nederland wijkbewoners in beweging gekomen. Ze knappen samen pleintjes op, onderhouden plantsoenen, proberen de overlast van jongeren te verminderen of zorgen voor ontmoeting tussen bevolkingsgroepen. Sommige critici vinden dat het geld beter uitgegeven kan worden aan onderwijs of toeleiding naar werk, anderen zijn ervan overtuigd dat burgers pas actief worden als de overheid zich terugtrekt. Mikpunt van kritiek op bewonersbudgetten is de buurtbarbecue, symbool van behaagzucht van de overheid. Een onderzoek van Evelien Tonkens en Imrat Verhoeven naar de praktijk in Amsterdam slaat het barbecuebeeld volledig aan diggelen.

Vooroordeel: Bewonersbudgetten zijn alleen pretgeld, geldverkwisting: ze geven feestjes van publieke middelen.
Feit: Ze gaan niet alleen over eten en feesten, het gaat over oplossen van tastbare sociale problemen.

Vooroordeel: Ze versterken alleen consumentisme: iedereen komt gratis eten halen en dat is het wel.
Feit: Ze versterken een sociale betrokkenheid die al sterk aanwezig was, maar nu beter aangeboord en gekanaliseerd wordt.

Vooroordeel: Ze houden mensen passief en ontvangend: het bevordert zelfredzaamheid en ondernemende houding helemaal niet.
Feit: Ze activeren en bevorderen dat mensen elkaar meer gaan helpen en meer met elkaar gaan doen.

Vooroordeel: Ze hebben geen effecten op de sociale cohesie.
Feit: Ze hebben wel een positief effect op de sociale cohesie.

Vooroordeel: Ze hebben geen effecten op vaardigheden van burgers of kwaliteit van leven in de buurt.
Feit: Ze hebben een positief effect op de kwaliteit van leven en op empathie en democratische, sociale en bureaucratische vaardigheden.

Vooroordeel: Ze doen niets met maatschappelijke onvrede en wantrouwen jegens politiek.
Feit: Ze verbeteren de verhouding tussen overheid en burgers: er ontstaat meer onderling begrip en een nieuw partnerschap.

Vooroordeel: Het zijn altijd dezelfde mensen, altijd hetzelfde kleine kringetje.
Feit: Het zijn nieuwe groepen actieve mensen die initiatieven nemen en zij slepen veel anderen mee; er ontstaat lokaal leiderschap.

Vooroordeel: Ze zijn alleen gericht op eigen voordeel, iets leuks voor zichzelf of de eigen groep.
Feit: Ze zijn zeer sociaal gericht en werken aan concrete sociale problemen in de buurt; eigenbelang is nauwelijks aan de orde. Wel willen mensen vaak iets ervan leren.

Zie verder: Bijlage

Burgerkracht ten volle benut

2011-11-23T10:09:00Z

De Bestuurstafel Schiedam van 7 december gaat over andere rollen, taken en verantwoordelijkheden voor burgers, ambtenaren en buurtprofessionals. Om een helder beeld te krijgen van die transitie werken de wethouders Stam en Grijzen met een tiental bestuurders en actieve burgers aan twee praktische vraagstukken.

De Bestuurstafel Schiedam vormt het slot van drie bijeenkomsten die Buurtalliantie met de gemeente organiseerde. De bijeenkomsten in september en oktober lieten zien hoe burgerkracht in Schiedam al volop wordt benut en waar kansen liggen om burgerkracht uit te bouwen. In de Bestuurstafel van 7 december worden de nieuwe rollen voor burgers, ambtenaren en buurtprofessionals zichtbaar door twee praktische cases uit te werken.

Zo is een grotere rol van burgers mogelijk door wijkcentra in eigen beheer te laten gaan. Maar wat wordt dan de rol van professionals en ambtenaren? In de opdracht dienen de nieuwe beheerders in elk geval 30% activiteiten te organiseren voor kwetsbare groepen.

Een andere manier om meer burgerkracht te organiseren is werken volgens het eigen kracht principe. Eigen kracht veronderstelt dat eigenaren van problemen, en het netwerk van familie en buren daaromheen, in principe ook bezitters zijn van oplossingen. De gasten van de bestuurstafel moeten meer eigen kracht organiseren bij hulp aan een multiprobleemgezin. Is dit een exclusieve opdracht voor professionals en ambtenaren? Of is binnen deze ingewikkelde problematiek ook een rol te bedenken voor burgers die verder van het probleemgezin en hun netwerk afstaan? Meer hierover in de volgende nieuwsbrief.

Vacature: Programmamanager stedelijke ontwikkeling / wijkaanpak (40 uur)

2011-11-21T14:15:00Z

Pakhuis de Zwijger / Cultuurfabriek zoekt
Programmamanager Stedelijke ontwikkeling / Wijkaanpak (40 uur per week)

Als programmamanager ben je verantwoordelijk voor het leiden, mede vormgeven, communiceren en realiseren van diverse projecten op het gebied van stedelijke ontwikkeling en wijkaanpak, die wij zowel in opdracht als op eigen initiatief realiseren. Onze projecten richten zich o.a. op vraagstukken zoals burgerschap, participatie, alliantievorming, ondernemerschap en wijkeconomie. Je onderhoudt op projectleidersniveau de contacten met onze opdrachtgevers en partners: gemeenten, overheidsinstellingen, kennisinstituten en maatschappelijke organisaties. Je geeft samen met de directeur en redacteuren richting aan de programma’s, je bent programma-eigenaar, inspirator, aanjager, netwerker en procesbewaker, verantwoordelijk voor budgetten, planning en de realisatie van de verschillende bijeenkomsten die in Pakhuis de Zwijger en in steden door het hele land plaatsvinden. De communicatie rondom deze bijeenkomsten wordt door jou aangestuurd en mede uitgevoerd. Daarnaast stuur je op adequate wijze een projectteam aan.

Jij bent
Een verbinder met een groot netwerk en gedegen inhoudelijke kennis van bovengenoemde vraagstukken. Uiteraard heb je bewezen relevante werkervaring (minimaal 5 jaar) en ben je communicatief zeer sterk en zorgvuldig. Je weet je goed te bewegen in het werkveld van gemeenten, kennisinstellingen en maatschappelijke organisaties. Daarnaast ben je zeer praktisch ingesteld, pro-actief in je handelen en heb je gevoel voor sociale media. Je werkt planmatig, maar blijft altijd flexibel, weet met creativiteit en zorgvuldigheid oplossingsgericht te werk te gaan en op collegiale wijze het team aan te sturen. Bovenal ben je een enthousiast en nieuwsgierig persoon en ben je zeer bevlogen ten aanzien van maatschappelijke vraagstukken.

Wij bieden
Een uitdagende verantwoordelijke functie bij een professionele organisatie met een informele werksfeer en fantastisch uitzicht over het IJ. In eerste instantie bieden wij een half jaar contract met de intentie om te verlengen. De salarisindicatie is € 3.200 tot € 3.800,- bruto per maand o.b.v. een fulltime dienstverband.
Ben je geïnteresseerd en denk je geschikt te zijn voor bovenstaande functie, mail dan je motivatie met c.v. voor 28 november 2011 naar Cultuurfabriek/Pakhuis de Zwijger, t.a.v. Nathalie Smeding (p&o), vacature@dezwijger.nl Voor meer informatie kan je ook contact met haar opnemen via 020 624 63 80.

Acquisitie n.a.v. deze advertentie wordt niet op prijs gesteld.

Pakhuis de Zwijger en Cultuurfabriek zijn twee zijden van dezelfde medaille. Cultuurfabriek werkt in opdracht van bedrijven, overheid en maatschappelijke organisaties aan campagnes, projecten en bijeenkomsten rond de thema’s/onderwerpen: ondernemerschap en innovatie, stedelijke ontwikkeling, creatieve industrie, burgerschap/global citizenship, civil society, social entrepreneurship, mensenrechten en ontwikkelingssamenwerking. Pakhuis de Zwijger, platform voor Creatie en Innovatie, exploiteert en programmeert vanuit de zelfde focus samen met tientallen partners de zalen van het voormalige vrieshuis aan het IJ in Amsterdam.

Verslag Lokale bijeenkomst Schiedam “Burgerkracht beter benut”

2011-11-02T10:52:00Z

Op donderdag 13 oktober 2011 kwamen Schiedamse bewoners, vrijwilligers, ondernemers, gemeente en maatschappelijke instellingen bij elkaar in het Lentiz LIFE College. Meer inzet en benutten van burgerkracht bleek de wens van 180 Schiedammers die daarover met elkaar in gesprek zijn gegaan.

Lees hier het volledige verslag.

NACHT van de jongerenparticipatie

2011-11-01T10:51:00Z

Bedacht in de Nacht

Bedacht in de Nacht is dé nacht waarin jongeren hét verschil gaan maken. Ruim 100 jongeren bedenken in de nacht van 5 op 6 november met elkaar 10 geweldige projecten die worden aangeboden aan de beleidsmakers van Nederland.

Tijdens Bedacht in de Nacht bedenken 100 actieve, reeds participerende jongeren – onder professionele begeleiding – 10 unieke projecten op het gebied van jongerenparticipatie. Na het evenement worden deze initiatieven met een grote campagne en via branche organisaties zoals o.a. VNG ter beschikking gesteld aan gemeenten, scholen, woningcorporaties, welzijnsinstellingen en overige jongerenorganisaties met als doel hen te ondersteunen jongeren doelgroep te activeren meer bij te dragen aan hun eigen leer-, leef- of werkomgeving.

Youth and the City, in opdracht van Stichting Jongerenparticipatie, organiseert de eerste editie van Bedacht in de Nacht in Den Haag.

Op dit evenement bedenken 100 jongeren onder inspirerende en professionele begeleiding proejcten om de houding van hun leeftijdsgenoten positief te beïnvloeden. 'Want wie kan jongeren beter beïnvloeden en motiveren dan jongeren zelf!', aldus Alan Bredenhorst van Yought in de City.

Bedacht in de Nacht is een evenement dat jongeren (15 tot 25 jaar) probeert te activeren in hun maatschappelijke houding, hun maatschappelijke bijdrage en hun politiek maatschappelijke interesse.

Op zoek naar toptalent
Bedacht in de Nacht is op zoek naar 100 actieve jongeren, die zich inzetten om 10 unieke concepten te bedenken. Deze concepten zijn voor projecten om (meer) jongeren te enthousiasmeren een bijdrage te leveren aan de maatschappij. Ze dagen jou uit om mee te doen! Dit is de kans om jouw talent, ervaring en passie in te zetten voor een groter doel.

Meld je aan via de website www.bedachtindenacht.nl

Datum: Nacht van 5 op 6 November
Tijd: 20.00 uur tot 06.00 uur
Plaats: Den Haag
Kosten: gratis, reiskosten worden vergoed.

Minder managers maken bedrijf aantrekkelijker

2011-11-01T10:40:00Z

Hoe minder managementlagen, des te populairder een bedrijf bij zijn medewerkers, zo blijkt woensdag uit de verkiezing van beste werkgever van 2011.

De tiende editie van de verkiezing, georganiseerd door onderzoeksbureau Effectory, werd gewonnen door Stichting Buurtzorg Nederland (meer dan 1000 medewerkers) en frisdrankmaker Red Bull (minder dan 1000 medewerkers). KLM is bij de grote bedrijven runner-up en ASN Bank claimt die positie bij de kleinere bedrijven.

Volgens Effectory, dat bij 300 bedrijven een willekeurige steekproef nam onder in totaal 190.000 medewerkers, lijden minder presterende organisaties vaak onder te veel managementlagen die de creativiteit van medewerkers blokkeren.

Vrijheid
De beste werkgevers maken volgens het bureau optimaal gebruik van de kracht en energie van hun medewerkers. "Medewerkers krijgen er vrijheid om te doen waar zij goed in zijn", zegt woordvoerder Guido Heeze. Bij Stichting Buurtzorg Nederland is formeel bepaald dat er geen managers werken. "Zo kan de professional zich volledig toewijden aan het verzorgen van patiënten", aldus Heeze.

Eigen ideeën
De zorgorganisatie kreeg van zijn medewerkers het - voor grote organisaties uitzonderlijk hoge - rapportcijfer van 8,7 voor algemene tevredenheid. "Wij willen ons credo ‘menselijkheid boven bureaucratie’ blijven waarmaken als werkgever", zegt Jos de Blok, oprichter van de stichting.

Red Bull heeft zijn hoge score (8,8) te danken aan de vrijheid die het bedrijf biedt bij het ontwikkelen van eigen ideeën. "Goed plan? Ga het maar doen", zegt Red Bull-woordvoerder Jan Smilde. "Als het maar in dienst staat van het blikje. We geven vertrouwen aan onze mensen.”

Evenals in voorgaande jaren scoren kleinere bedrijven gemiddeld beter dan grotere. "Contact leggen is makkelijker in een klein bedrijf, de drempels zijn lager", licht een medeweker van Effectory toe.

bron: nu.nl 28 september 2011

WingeZ

2011-11-01T09:35:00Z

wingeZ.nl hét online netwerk voor professionals die werken in gezondheid en zorg.

wingeZ staat voor werken in gezondheid en zorg. Het is een landelijke internetcommunity dat is opgericht door het Gezondheidsinstituut NIGZ. wingeZ is ontworpen om professionals in de gezondheidsbevordering en zorg in een digitaal platform met elkaar in contact te brengen, zodat zij kennis kunnen delen en collegiale ervaringen kunnen uitwisselen. Via netwerkgroepen kunnen deelnemers met een bepaalde interesse bij elkaar komen, waarbij via berichten, bestanden, wiki’s, chatdiscussies en polls kennis uitgewisseld en gediscussieerd kan worden. Daarnaast kunnen deelnemers één-op-één met elkaar in contact komen via mail en chat op de community.

Om een beter beeld te krijgen van de community kun je hier uitleg over het gebruik bekijken.

Met wingeZ kun je:

* collegiale contacten onderhouden
* kennis en expertise delen in uw eigen netwerkgroep
* een virtuele netwerkbijeenkomst organiseren
* samenwerken aan een document in een wiki-omgeving
* de mening van collega's peilen in een poll of netwerkgroep
* zoeken naar projectmaterialen in de kennisbank

Je meld je eerst aan op Wingez (2 minuten). Daarvoor ga je eerst naar www.wingez.nl Wanneer je bent aangemeld bij WingeZ, kun je je voor specifieke werkgroepen aanmelden.

De overheid zet mensen niet 'in hun kracht'

2011-11-01T09:20:00Z

De overheid zet mensen niet 'in hun kracht

Fiet van Beek en Lineke Verkooijen lid raad van bestuur Eigen Kracht Centrale; lector klantenperspectief in ondersteuning en zorg.

Termen als 'eigen kracht' en 'eigen regie' van burgers worden de laatste jaren steeds meer gebruikt. Dat wordt niet in de laatste plaats gestimuleerd door een terugtrekkende overheid. Zo sprak Rutte bij de algemene politieke beschouwingen vorige week over 'mensen in hun kracht zetten'.

Over dit thema worden ook studiedagen georganiseerd, vooral in de zorg- en welzijnssector. Het idee is dat hulpverleners een rol moeten spelen bij 'het behoud en bevorderen van de eigen kracht' van mensen. De nieuwe professional is daarom druk op zoek naar methoden om deze eigen kracht te versterken.

Onze Taal en Van Dale kennen 'mensen in hun kracht zetten' niet, zo concludeerde Trouw in een analyse. Dat is niet vreemd, wat het is helemaal niet mogelijk om mensen in hun kracht te zetten. Eigen kracht is namelijk een individueel vermogen om hun even te kunnen leven op hun eigen manier. Politici en hulpverleners vinden dat eigen kracht er onvoldoende is, vooral bij sociale en gezondheidsproblemen.

Rutte heeft in zoverre een punt dat burgers inderdaad te veel zijn gaan leunen op de verzorgingsstaat. Maar zijn we ooit uitgenodigd om onze eigen verantwoordelijkheid te nemen? De dokter wist wat goed voor ons was. De maatschappelijk werkende hielp ons van problemen af. Voor elk probleem was er een probleemoplossende hoogopgeleide professional. Veel inbreng in hoe, wat, waar of wanneer hadden we niet. En nu hebben we niet alleen een (gezondheids)probleem maar hebben we ook nog eens weinig eigen kracht.

Waar Rutte de plank misslaat, is dat hij suggereert dat overheidsmaatregelen burgers weer in hun kracht moeten zetten. Maar is het eigenlijke probleem niet een tekort aan inspraak van diezelfde burger? Hoe kun je verantwoordelijk zijn als je geen invloed hebt? De regie hoort bij de burger. De opdracht voor de overheid, evenals voor professionals, is zo te handelen dat de eigen kracht van burgers en dekring eromheen niet gefrustreerd wordt.

De kracht in de kring om de persoon heen, wordt vaak niet als onderdeel van het vermogen gezien. Alsof een overbelaste ouder geen vrienden of kennissen heeft die kunnen en willen helpen? Alsof familie niet gewoon meedenkt als er wat aan de hand is. Natuurlijk zijn er personen die er (tijdelijk) op eigen kracht niet uit komen. Belangrijk is om hen geen brevet van onvermogen te geven. Zoeken naar krachten in de kring om hen heen en met die kring naar oplossingen zoeken levert veel op.

Als samenkomen met familie en vrienden voor de persoon in kwestie niet zelf te organiseren is, bied een Eigen kracht- conferentie uitkomst. Tijdens zo'n conferentie worden goede en veilige plannen gemaakt waarin de familiegroep zelf veel op zich neemt en waarin gericht beroep op professionals gedaan wordt.

Tien jaar onderzoek (o.a. door de Vrije Universiteit) naar Eigen Kracht- conferenties laat zien dat mensen tot veel meer in staat zijn dan zijzelf, hun omgeving en professionals dachten. Zonder hulp van overheid of professionals.

Bron: Trouw 23-9-2011

Weten wat werkt? Evaluatie als basis voor succesvolle wijkaanpak

2011-11-01T09:13:00Z

Evidence based werken wordt steeds belangrijker voor beleid, dat geldt óók voor de wijkaanpak. Tegelijkertijd vinden veel beleidsmakers en –uitvoerders het lastig om de daarvoor noodzakelijke beleidsinformatie op te zetten en te verzamelen. Daarom heeft BZK/WWI heeft het instituut voor Integratie en Sociale Weerbaarheid (ISW) van de Rijksuniversiteit Groningen verzocht een praktijkhandboek samen te stellen dat hen daarbij behulpzaam kan zijn.

In de publicatie 'Weten wat werkt?' wordt beschreven hoe buurtinterventies zo geëvalueerd kunnen worden dat men in de toekomst met steeds meer succes kan interveniëren. De methoden uit het boek worden geïllustreerd met voorbeelden uit een vierjarig wetenschappelijk onderzoek naar buurtvernieuwing in Arnhem.

Het handboek laat zien dat het van belang is om vóórdat de interventie plaatsvindt, na te denken over de effecten die men wil bereiken, hóe men die wil bereiken en de manier waarop één en ander gemeten zou moeten worden. Daarnaast geeft de publicatie aan dat het minstens zo belangrijk is om tijdens de interventies ogen en oren open te houden voor additionele effecten die kunnen ontstaan, of additionele omgevingsinvloeden die tot de effecten kunnen leiden. Evalueren is een continu proces.

Het handboek reikt praktische instrumenten aan om de effectiviteitsvraag van buurtinterventies serieus te stellen en te beantwoorden en laat zien dat om effecten van interventies te kunnen vaststellen, onderzoekers en praktijkmensen gedurende het hele proces samen moeten werken.